1924 — 2025
Шығайып Жұмагелдіұлы
Саяси қуғын-сүргінге ұшыраған әкенің баласы. Ғұмырында қазақ жазуы үш рет ауысса да, ол халық қиссаларын сақтап әрі аударып, мұраны кейінгі ұрпаққа жеткізді.
Жыршы · Ұстаз · Әулет тірегі
Қолыма қалам алып етіп талап,Сөйлеуге қызыл тілім тұрса жарап.Аударып әңгімеден өлең қылып,Жатырмын шашылсын деп жұртқа тарап.Ауызша жырдан хатқа түсірілген қиссалар — «Зүпін» және «Азат бақыт».
Шығайып Жұмагелдіұлы — саяси қуғын-сүргін зардабын ерте көрген ұрпақтың өкілі. Әкесінен жас кезінде айырылса да, ол білімге, ана тіліне, халық жырына деген сүйіспеншілігін сақтап, артына өшпес мұра қалдырды.
- Әкесі Жұмагелді ата (1901–1937) 1937 жылғы саяси қуғын-сүргіннің құрбаны болды. Әкесінен айырылған Шығайып ерте есейіп, отбасының тірегіне айналды.
- Төте жазу, латын және кириллицаны еркін оқып, жаза білген.
- Ел аузындағы жырларды сақтады — «Зүпін» (1952) және «Азат бақыт» (1952).
- Ағалары мен апаларының балаларын бауырына басып өсірді; көпшілік оны «әке» деп атады.
- Мал шаруашылығы мен байланыс саласында еңбек етіп, кейін Лепсі стансасында имам болды.